ساعت25
بعضیا با سکوتهای ممتد انتظارهای ابدی می آفرینند.
ساعت25
من باید تو را
با دستم احساس می کردم
و همچنین با کلمات !
به زبانی محتاج بودم
که خود را در آن بشنوم
و ببینم!
کلمه ای می خواستم
که مثل قطره اشکی بر کاغذ بریزد
و جای آن روی کاغذ بماند!
نوشته شده در دوشنبه 1387/08/13ساعت
15:13 توسط چشم به در| |